Właściwości rudy i struktura mineralna
Granat to grupa minerałów granatu o podobnych właściwościach fizycznych i strukturze krystalicznej. Należy do minerałów krzemianu glinu (wapnia) oraz dwóch kategorii tlenku glinu i tlenku wapnia w mineralizacji. Skład chemiczny granatu jest bardzo zmienny, a jego ogólny wzór chemiczny to A3B2(SiO4)3, gdzie A oznacza dwuwartościowy wapń, magnez, żelazo, mangan i inne kationy, a b oznacza kation, taki jak trójwartościowy glin, żelazo, chrom, mangan. Ta sama nazwa granatu różni się ze względu na odmienne pochodzenie i różne składniki chemiczne.
Granat różni się od cząstek krystalicznych umiarkowaną twardością, wysoką temperaturą topnienia, dobrą wytrzymałością i stabilnością chemiczną.
Obszar zastosowań i wskaźniki techniczne
Granat charakteryzuje się umiarkowaną twardością, dobrą wytrzymałością, dużą siłą mielenia i jednorodnym rozmiarem cząstek. Jest doskonałym naturalnym materiałem ściernym w optyce, elektronice, maszynach, drukarstwie, budownictwie, instrumentach i geologii metalurgicznej. Ponadto granat znalazł zastosowanie w zaawansowanych technologicznie dziedzinach, takich jak jubilerstwo, petrochemia, lasery i komputery.
Różne zastosowania stawiają granatowi różne wymagania jakościowe. Poniżej przedstawiono wymagania jakościowe dla kilku głównych zastosowań granatu.
(1) Materiał ścierny
Zaawansowane materiały ścierne na ogół wykorzystują produkcję granatu żelazowo-aluminiowego, wymagającego twardości nie mniejszej niż 7,5 i zawartości granatu większej niż 93%. Dzięki temu przy określonym ciśnieniu może on wytworzyć ostry kąt, nie rozpadając się na proszek i nie tracąc wydajności szlifowania. Materiał ścierny do obróbki strumieniowo-ściernej wymaga zawartości granatu wynoszącej od 75 do 80%.
(2) Media filtracyjne
Ogólne wymagania to granat żelazowo-aluminiowy, czystość 98% lub większa, zakres wielkości cząstek 0,25 ~ 5 mm, struktura granatu, cząstki nierozpadające się, rozpuszczone w kwasie, mniej niż 2%, a kształt granulek wymaga kątów okrągłych i kątowych.
(3) Materiały klejnotnicze
Wymagają koloru granatu, są czyste i przezroczyste, mają krystaliczną wielkość cząstek, na ogół są czerwone, fioletowe, zielone i różowe.
Głęboka fioletowa przezroczystość jest wyższa, a twardość wynosi ponad 7 lub więcej
(4) Łożyska zegarów i instrumentów precyzyjnych
Wymagana jest czystość granatu, dobra krystalizacja, duża twardość i dobra odporność na ciepło.
Technologia przetwarzania
Aby spełnić wymagania dotyczące czystości granatu, wielkości cząstek i rozkładu w danym zastosowaniu, konieczne jest przeprowadzenie oczyszczania minerałów, mielenie drobne, mielenie ultradrobne i klasyfikacja drobna.
Do oczyszczania mineralizacyjnego granatu stosowano metody flotacji, selekcji magnetycznej i mineralizacji chemicznej.
Ponowna selekcja jest stosowana głównie w celu usunięcia minerałów longtezed, miki, błysku, brylantów, odpowiedników kwarcu. Sprzęt stosowany do ponownej selekcji to głównie wibratory, osadzarki, zsuwnie i maszyny do ponownego zalewania. Flotacja służy głównie do farmaceutycznego oddzielania kwarcu, serycytu, białego wolfrytu, krzemionki itp.
Selekcja magnetyczna jest stosowana głównie do usuwania minerałów magnetycznych, takich jak magnetyt, ruda żelaza tytanowego, tlenek żelaza i niewielkie ilości kamieni długich, kwarcu, krzemionki itp., w głównym cylindrycznym urządzeniu do rozdziału magnetycznego, płytowym urządzeniu do separacji magnetycznej, pierścieniowym separatorze magnetycznym o wysokim gradiencie itp.
Mineralizacja chemiczna jest głównie poddawana obróbce kwasem, a dalsze usuwanie minerałów zawierających żelazo odbywa się poprzez moczenie w koncentracie porowatym. Wybór konkretnych metod mineralizacji i przepływów procesowych zależy od rodzaju rudy, granatu, kamienia pulsacyjnego i towarzyszących minerałów. Większość produkcji przemysłowej odbywa się w oparciu o proces dystrybucji wspólnej.
Aby uzyskać materiały ścierne o wysokiej czystości, drobnoziarniste i ultradrobnoziarniste, koncentrat granatu poddaje się również mieleniu drobnemu, mieleniu ultradrobnoziarnistemu i obróbce chemicznej.
Młyny drobne i ultradrobne wykorzystują mielenie wibracyjne, młyny kulowe i mieszadło ścierne. Ługowanie chemiczne wykorzystuje ługowanie przemysłowym kwasem solnym, zanurzanie w kwasie i mycie wodą. Koncentrat galusanowy w proszku osiada grawitacyjnie w wodzie, a sortowanie odbywa się zgodnie z wielkością cząstek, aż do 45 do 0,5 mm (liczba) materiału ściernego.
Czas publikacji: 19 kwietnia 2021 r.